''Wie is hier nu eigenlijk de baas?''

Inleiding van de voorzitter bij het verkiezingsdebat

DSC_4796.jpg

Als je Wageningers vraagt waarom ze hier wonen, dan noemen ze zaak de prachtige omgeving met de grote rijkdom aan zeer verschillende landschappen: De bossen van de Veluwe, het golvende landschap van de Eng, het weidse Binnenveld, en de Uiterwaarden met hun ruige riviernatuur. We hebben rond Wageningen maar liefst drie  Natura2000 gebieden, paradepaardjes van de natuur.

Ook de aanwezigheid van de universiteit, dit jaar al 100 jaar, heeft álles met deze natuurlijke rijkdom te maken. Híer kunnen direct rond de stad veldproeven worden gedaan in allerlei verschillende bodemsituaties: zand, klei, veen, droog, nat. De Wageningse landschappen zijn een belangrijke ‘vestigingsplaatsfactor’ voor mensen en voor bedrijven.

Ondanks deze onbetaalbaar grote waarden spelen ambities ten aanzien van natuur en landschap in Wageningen meestal een ondergeschikte rol. Dat is best vreemd voor een gemeente die als groen bekend staat. En omdat andere ambities die wél een rol spelen soms ten koste gaan van open ruimte, raken onze landschappen langzaam maar zeker bebouwd. Eenmaal bebouwde ruimte komt zelden vrij: ITAL op Oostereng en het Renkumse Beekdal zijn grote uitzonderingen.

Binnenveld1966.jpg
Binnenveld2016.jpg

In de afgelopen 50 jaar is een fors deel van het Binnenveld bebouwd. Bron: www.topotijdreis.nl}

Die verstedelijking gaat soms sluipend, maar wel gestaag. Wie de kaart van Wageningen in 1967 vergelijkt met die van vandaag ziet dat de stad gedurende alleen al gedurende mijn nietige leven een fors stuk van zijn landschappen heeft opgepeuzeld. Als dat doorgaat, als íedere wethouder een hap uit het groen neemt, dan is het snel op.

Wageningen heeft nu grotere economische ambities dan ooit tevoren. Of moet ik zeggen dat de universiteit die ambities heeft? Of het samenwerkingsverband Food Valley? Of de Provincie Gelderland? Want wie is eigenlijk de baas in deze gemeente? In die torenhoge ambities ligt een groot risico voor natuur en landschap. Want ambities kosten vaak ruimte, en bouwen in het buitengebied lijkt altijd het makkelijkst en het goedkoopst. Ik zeg ‘lijkt’, want in termen van maatschappelijke waarde is het juist heel duur.

Dit moet anders kunnen. Juíst Wageningen zou natuur en landschap actief en in volle overtuiging moeten beschermen en versterken – samen met burgers en bedrijven, vanuit het gezamenlijke belang – omdat dít onze gemeente uniek maakt, niet onze ligging tussen drie snelwegen. En juist Wageningen zou die unieke vestigingsplaatsfactor actief moeten benutten om zichzelf te ‘verkopen’, want híermee overtreft ze andere kennissteden.

Maar dan moet Wageningen haar economische ontwikkeling wél zó kiezen dat natuur en landschap er niet door worden geschaad, maar juist worden versterkt en benut. De vraag van Mooi Wageningen aan de kandidaatraadsleden is daarom: Hoe kan gemeente Wageningen zich economisch ontwikkelen zonder nog meer buitengebied te bebouwen?

Patrick Jansen
Voorzitter

 

 

 

 

Patrick Jansen